Author Archive

0

Bakterie wiążące samodzielnie azot atmosferyczny

Bakterie korzonkowe wiążą azot atmosferyczny jedynie w chwilach współżycia z roślinami motylkowymi, najświeższe jednak badania wykazują, że w ziemi znajdują się bakterie, posiadające zdolność wiązania azotu, bez uciekania się wcale do współżycia z roślinami motylkowymi. Już w roku 1885 francuski chemik Berthelot na zasadzie licznych analiz stwierdził, że w ziemi, nie pokrytej

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 10

U nas doświadczenia ze szczepionkami były przeprowadzone, że wspomnę choćby o doświadczeniach wykonanych przez kierownika stacji Sobieszyńskiej p. Leśniowskiego na polu doświadczalnym w Sobieszynie. Według sprawozdań stacji tej z roku 1909 i 1910 szczepionka Hiltnera działała w Sobieszynie dodatnio na łubin żółty i seradelę, szczepionka zaś Moora na polach sobieszyńskich nie podniosła

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 9

Jeśli gleba nie zawiera odpowiedniej ilości potasu, fosforu i wapna nie należy również oczekiwać dodatnich rezultatów szczepienia; wreszcie szczepienie uda się wtedy jedynie jeśli użyta szczepionka zawiera bakterie odpowiednio dla danej rośliny motylkowej, dlatego też przy sprowadzaniu szczepionki należy w zamówieniu zaznaczyć, pod jaką roślinę motylkową ma ona być użytą. Liczne doświadczenia

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 8

Szczepic można bądź zakażając nasiona, bądź ziemię, bądź wodę do polewania. Postępuje się w sposób identyczny, jak to opisałem przy szczepionce Moora. Co się tyczy ilości potrzebnej nitrobakteryny, to jedna porcja, która rozcieńcza się w kwarcie wody, wystarczy do zaszczepienia od 4 do 8 morgów miary nowopolskiej. A teraz w jakich wypadkach

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 7

Szczepionka Moora. G. Moor, kierownik waszyngtońskiej stacji doświadczalnej, opatentował wyhodowaną przez się kulturę bakterii korzonkowych, odznaczających się, według jego zdania, najsilniejszą jakoby zdolnością asymilacyjną azotu. Szczepionka Moora różni się od nitraginy Hiltnera przede wszystkim tym, że bakterie, właściwe poszczególnym rodzajom roślin motylkowych, wchodzą w skład szczepionki w stanie suchym pod postacią zarodników,

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 6

Prócz metody zakażania nasion, istnieje jeszcze inna, mianowicie bezpośrednio zakażenie nitraginą ziemi. Według Hiltnera takie postępowanie udać się może jedynie na gruntach bogatych w próchnicę, dobrze wietrzonych. Romy dodaje, że zakażenie nitraginą ziemi będzie skuteczniejszym, jeśli odbywać się będzie nie równocześnie z siewem, lecz dopiero po wzejściu nasion, a więc po sformowaniu

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 5

Po pewnym czasie, przy zachowaniu odpowiedniej temperatury bakterie rozmnażają się na pożywce obficie. Hodowle, które przy odpowiednich doświadczeniach nie wykazują dostatecznej dzielności, zostają odrzucone, te zaś, których dzielność doświadczalnie stwierdzoną została, idą na sporządzenie szczepionki. Oprócz Nobbego i Hiltnera sprawą szczepionek zajęli się i inni, i dziś w handlu spotykamy kilka odpowiednich

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 4

Prócz zmiany metody, Hiltner dokonał innego jeszcze ulepszenia w nitraginie: mianowicie przez odpowiednie postępowanie metodyczne przy hodowaniu bakterii korzonkowych udało mu się wzmóc azotobiorcze własności hodowanych przez się bakterii, czyli spotęgować ich działalność w porównaniu z bakteriami, występującymi normalnie w ziemi. Ta okoliczność umożliwia według Hiltnera stosowanie nitraginy w daleko szerszym zakresie,

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 3

Szczepienie odbywało się w sposób następujący: nitragmę, tj. płynną pożywkę z bakteriami korzonkowymi, zawartą w zamkniętych buteleczkach, rozcieńczano przed użyciem wodą o ciepłocie około 33 C., następnie zwilżano tym płynem nasiona i rozsiewano natychmiast, chroniąc przed wyschnięciem. Hiltner i Stormer stwierdzili jednak, że powyższa metoda szczepienia nie była racjonalną, w czasie bowiem

1

Szczepienie bakterii korzonkowych cz. 2

Ziemię tę należy dokładnie rozetrzeć na proszek i rozsypawszy równomiernie na uprawianej roli przed samym siewem natychmiast zabronować, a to w celu ochrony wysiewanych wraz z ziemią bakterii, przed zabójczym działaniem na nie światła. Szczepienie takie zwykle skutkuje doskonałe, ma jednak pewne wady: przede wszystkim wraz z ziemią szczepionkową dostać się mogą